BuitenBlog: BuitenBabbels zijn Uitwisseling met een grote U.

De eerste keer dat ik Amelie* ontmoet is tijdens onze benefietbrunch. Ze is meegekomen met een vriendin van mij en blijkt onmiddellijk een grote fan van onze vzw. Ze staat helemaal achter ons initiatief. ’s Avonds na de benefiet stuurt ze mij een eerste bericht :

‘Vergeet je die pdf’s van de placemats** niet te sturen? En heb je misschien 50 of 100 flyers van jullie want die wil ik bij de ingang van de gevangenis leggen zodat de bezoekers die ook kunnen meenemen?’

Op dat moment, in december, is Amelie de partner van een gedetineerde. Ze heeft hem leren kennen in de gevangenis, tijdens een cursus die ze samen volgden. Als ze een jaar geleden vrijkomt en haar reïntegratietraject start, begeleid wordt om haar drugsverslaving definitief achter zich te laten, voltijds gaat werken, ze haar schulden begint af te betalen, na lang zoeken een appartement vindt, gaat ze één maal per week haar partner bezoeken. Amelie is vrij en tegelijk gevangen in armoede. Alles wat zij verdient gaat naar de schuldbemiddelaar en ze moet overleven van een minimumbedrag aan zakgeld. 

Amelie is erg gemotiveerd om nooit meer naar de gevangenis te moeten en die strijdvaardigheid wordt vooral gevoed door haar moederliefde. Amelie is, net als ik, mama van twee dochters. Haar dochters van 15 wonen in een pleeggezin, een gezin dat Amelie ooit zelf voor hen heeft gekozen.  Hoe dankbaar is ze nu dat haar dochters er een warme thuis hebben, mogelijkheden krijgen die zij haar dochters nooit had kunnen geven. Haar dochters hebben het niet gemakkelijk gehad. Op school wisten klasgenootjes en leerkrachten dat Amelie in de gevangenis zat en niet iedereen wist daar goed mee om te gaan. 

Het contact met Amelies dochters verloopt nu goed. Ze ziet hen tweewekelijks in de bezoekruimte van CAW en regelmatig ziet zij hen ook buiten die bezoekruimte om samen iets plezants te gaan doen, pannenkoeken maken in haar appartement bijvoorbeeld.

Amelie werkt heel bewust aan de vertrouwensband die zij heeft met haar dochters. Ze is eerlijk over haar situatie, legt haar dochters uit dat zij niet in staat is om hen de mogelijkheden te geven die zij nu in hun pleeggezin krijgen maar ook dat zij nog steeds moet knokken om van de drugs weg te blijven en niet meer in de gevangenis terecht te komen. Amelie is bovendien eerlijk over haar relatie met haar nieuwe partner die een lange straf uitzit.  Het zijn haar dochters (die erg worstelen met deze situatie) die haar in februari van dit jaar doen beslissen om een einde te maken aan haar relatie. 

Amelie vertelt tijdens onze eerste BuitenBabbel dat ze ook weduwe is. Ze had ooit een turbulente relatie met de papa van haar dochters.  Een man die zelf zwaar getraumatiseerd was en Amelie mishandelde.  Een stamp in haar buik toen ze enkele maanden zwanger was, deed haar haar kind verliezen.  En toch bleef ze in de relatie en er volgde een nieuwe zwangerschap.  Dit keer was Amelie vastberaden. Toen ze wist dat ze zwanger was, deelde zij mee aan haar echtgenoot  dat hij haar gerust moest laten, dat zij haar kind niet weer wilde verliezen. Die zelfde dag pleegde haar echtgenoot zelfmoord. Wat later bleek dat Amelie een tweeling verwachtte.

Amelies verhaal en mijn verhaal lijken in de feiten helemaal niet op elkaar maar als we in ons gesprek het emotionele niveau aanraken, dat van schuldgevoelens in het bijzonder, weten we allebei precies hoe het voelt om jezelf de schuld te geven. En geven we aan elkaar toe dat die schuldgevoelens soms nog de kop op steken en ons klein houden. 

Deze ontmoetingen raken en bewegen mij. Hoewel ik aan de BuitenBabbels ben begonnen met het idee dat ik zou luisteren naar Amelie, heb ik mogen ervaren dat er veel ruimte is om zelf te vertellen en dat dat mij zoveel deugd doet. Ook Amelie vertrouwt mij toe dat de BuitenBabbels haar leven meer kleur geven. Het is uitwisseling met een grote U, uitwisseling om U tegen te zeggen, uitwisseling om Dank U Amelie tegen te zeggen.

_

*Amelie is niet haar echte naam.  We kiezen er bij vzw BuitenFamilies voor om de privacy van buitenfamilies te bewaken.

**Placemat: tool die werd ontwikkeld in het project MATties waarbij we kinderen en hun ouders willen steunen in het bespreekbaar maken van detentie.